D O N D E R B A E R T
D i e t s k e G e e r l i n g s
Paperback, 100 pagina's.
Omslag Sterre Charlotte van den Berg.
Prijs €18,95.
Een oude man leeft afgezonderd in een scheefgezakte toren bij het water en worstelt met zijn neiging tot geweld. Door een ongeluk heeft hij zijn vrouw en zoon verloren. De wilg naast de toren is van top tot teen gehuld in het kleverige spinsel van de spinselmot. In zijn poging de boom te redden, komt hij terecht in allerlei literatuur over de plantenwereld en stippelmotten.
Op een dag ziet hij hoe een meisje uit het nabije asielzoekerscentrum een stengel van de reuzeberenklauw afbreekt en is bang dat zij door de aanraking met het sap brandwonden zal oplopen. Hij waarschuwt de andere asielzoekers en samen met een oudere vrouw spoelt hij bij het water de armen van het meisje schoon. Op dat moment grijpt het meisje zijn arm, kijkt hem aan en zegt ‘aljadu’, wat opa betekent in het Arabisch. De blik van het meisje laat hem niet meer los, ook als hij allang weer thuis is. Hij fantaseert erover hoe hij haar opa zou kunnen zijn en wat het meisje in haar thuisland allemaal heeft meegemaakt. Terwijl hij steeds dichter de oorsprong nadert van het geweld dat in hem woedt, zoekt hij ondertussen de nabijheid van het azc en het vluchtelingenmeisje, waarbij de grens tussen werkelijkheid en verbeelding steeds schimmiger wordt.
Dietske Geerlings beschrijft glashelder hoe de eenzaamheid van het hoofdpersonage er uitziet, hoe hij worstelt met zijn eigen gevoelens en herinneringen die door hemzelf gekleurd zijn. Donderbaert is een prachtig verhaal waarin de lezer toch ook empathie gaat voelen voor het hoofdpersonage dat zichzelf zo veracht. De novelle leest als een puzzel waarvan alle stukjes uit het beschadigde leven van het hoofdpersonage uiteindelijk in elkaar passen en een droevig en mooi beeld opleveren.
LIDEWEI HOUTMAN | TZUM
Bij tweede lezing van Donderbaert kwam een nieuwe gedachte bij me binnen. Geerlings wil niet het absolute kwaad duiden. Dat is te simpel, dat kan iedereen zich wel voorstellen: duivels zijn van alle tijden. Nee, Geerlings portretteert een mens van vlees en bloed, iemand die we gewoon zouden kunnen tegenkomen in ons dagelijkse leven. Misschien lijkt de oude ‘Donderbaert’ wel op onszelf. Een mens met goede maar ook slechte eigenschappen. Het kwaad zit in iedereen, leert Donderbaert ons. Je bent pas tot het goede in staat als je het slechte in jezelf overwint. Misschien zijn daarom de morele leiders van onze tijd vooral mensen die zichzelf goed kennen en zich weten te beheersen.